38 weeks... and still counting...

yup! 38 weeks na akong buntis. well, ang due date naman ay binibilang nila hanggang 40 weeks pero at 37 considered ang full-term ang baby sa loob at pwede nang lumabas. si sebastian ay lumabas ng 38 weeks & 5 days, so i'm hoping na hindi naman makipag kumpetensiya etong nasa loob ko at maisipang "ay ako mas matagal sa loob ni mommy!" at magbabad pa...

handang-handa na ako, kami na makita manganak. ako sa part na gumaan-gaan man lang ang dalahin dahil sobra talaga ang nilaki ko ngayong pagbubuntis na ito. imagine na weight gain ko ay 29 lbs.! nasa normal range pa naman kaya lang hindi sa normal weight na sanay ang katawan ko na buhatin...

at saka sa sobrang laki ng tiyan ko ngayon, ang hirap na talagang kumilos... yung pagong nga nasa likod pa yung dala nya ang bagal-bagal na gumalaw, imagine kapag nasa harap yung load???

tapos itong magaling kong asawa lagi akong pinapanood maglakad. nakakatawa daw ako tignan, kasi "parang" nauuna palagi yung tiyan ko... eh ano bang mauuna??? de yung nakaumbok! at sige na, talagang mukhang penguin o bibe ako maglakad, kasi masakit na yung po yung balakang ko at kung anu-anu pa doon...

pero lahat ito tinitiis nang isang gustong maging ina (na hindi nararanasan ng mga gustong maging ama!) mula sa paglilihi, sa pagbabago ng katawan, ng emosyon at kung anu-ano pa...

ok na, handa na...

baby shower...

june 21, 2008 - kahapon... binigyan ako ni dadi bernard ng SURPRISE baby shower...

as-in na surprise talaga ako!

rewind -- a few days from yesterday, kinukulit ko na si dadi... sabi ko ayaw ko na magbaby ulit. since i think this will be my last pregnancy gusto ko naman makaranas magka baby shower. kasi kay sebastian noon wala naman kaming mashadong friends sa Louisiana (and yung kasama namin duon boys lahat -- so baka hindi maka relate...)

sabi ko pa, dito marami akong girl friends(6 sila -- dami no? :-D). pero hindi ko inaasahan na merong magbibigay ng baby shower sa akin sa isa sa kanila kasi hindi naman sila halos magkakakilala... (ang hirap naman yata mag organize kung hindi mo naman alam kung sinu-sino ang iinvite mo???) kaya si dadi lang talaga ang "friend" ko na common sa kanilang lahat na pwedeng mag organize.

sabi naman ng mahal kong asawa... ayaw nya talaga mag entertain... kesyo ninenerbyos daw sha mag invite at marami pang ayaw...

in-short, bumigay na ang hopes ko na bibigyan nya ako ng baby shower.

at talagang na-exploit ni dadi ang pagiging buntis ko! less suspicious (or just absent-minded), not paying attention to detail (or just absent-minded) and just really -> absent minded!!!

kahapon... meron akong OB-GYN appointment (11am) at may school si sebastian(9:30-11:30am). hinatid ko muna si sebastian sa school... dahil meron kaming Wii night iniwan ko na lang si dadi para maglinis ng bahay. pagbalik ko around 10am malinis naman na ang bahay kaya ayaw ko pang umalis at pumunta sa doctor, pero minamadali na nya ako. maghintay na lang daw ako sa clinic. naghinala ako!(suspicious pa rin pala :-D) "cguro gagala ka no? magsha-shopping ka magisa no?" sabi ko... "sumaglit na lang tayo sa Walmart" sabi ko pa, para nga makapag kill-time ako... ayaw talaga... hinatid ako sa clinic... sa loob-loob ko, cge na nga, mag shopping ka na. saglit lang naman na time susunduin na nya si sebastian. wala naman cguro mashadong mabibili...

so naghintay ako ng matagal sa clinic. after check-up sinundo na nila ako ni sebastian. nagulat ako nagyaya pa sa Walmart. nagtanong ako kung hindi pa ba sha gutom? hindi pa raw at anyway, on the way naman. pag dating sa Walmart, ilang minutes pa lang minamadali na ako... bigla daw shang nahilo... sabi ko "akala ko ba hindi ka pa naman nagugutom???" kanina raw yun... so nagmadali naman ako.

pagdating ng apartment parking, nagtaka ako dahil ang kotse ng isang friend namin (sina mike & shirley) naka park malapit sa unit namin (malapit lang unit nila pwedeng lakarin)... nagsabi ako, "baka nasa bahay?" (pero grabeh!!! wala talaga akong idea bakit sila pupunta sa bahay? merong ipapagawa? napaaga ba ang Wii night??? -- dense!) kunwari tinawagan ni dadi -- nasa Walgreens daw sila??? which is nakakapagtaka bakit hindi pa sila nagdrive hanggang dun??? ok, trip lang pala nila maglakad (as-in tinanggap ng utak ko yun??? - wala DENSE talaga!)

nauna ako pumasok ng bahay -- at nagulat sa dami ng slippers na nasa makapasok ng pinto... after nila sumigaw ng SURPRISE! chaka ko lang napansin merong decor ang bahay at meron palang mga tao sa loob apartment namin!!! :-D

shocked! yan talaga ako... dahil na pull-out ni dadi ang the best surprise ever!!!

thanks dadi... i'm so happy...

and thanks so much sa mga pumunta....

sa mga hindi nakarating, thanks din! accept ko naman na valid ang reasons nyo hehehe...

jon and kate plus 8...

Jon and Kate plus 8 is a show at TLC channel...

para sa mga hindi nakakapanood nito. magasawa sila na merong 1 set ng 7 y/o na twins at isang set ng 3 y/o na sextuplets! (the plus 8)

i find this show very entertaining and educational...

kapag pinanood mo ang ilang episode nila at isa o dalawa lang anak mo, sasabihin mong madali pa pala ang buhay mo bilang magulang... truly, this show gives me strength and inspiration.

kung kinakaya nila (on National TV nonetheless) kaya ko rin in my own private home...

34 weeks...

yes! i'm on my 34th week of pregnancy(4-5 weeks to go).... still getting bigger and heavier! (can you imagine me having a 42-43 inch of waist and 136 lbs??? HUH!)

right now, all seems to be in a rush...

i want to ready everything before i give birth. i don't want to have a load of backlogs after this little new man comes out... but to no luck at all, i think i will be in deep, deep trouble...

i still have papers to file (and shred), magazines to compile, photos to BLURB, videos to make...

and then the baby things to prepare, hospital bags to get ready...

and the all dreary things of everyday living -- budgeting, cleaning, cooking, laundry, ironing and taking care of my 2 boys (the dad and the kuya)...

but i don't force myself... i just beat myself up on my mind for not being able to perform these tasks as i want them. sorry for me, the weight really takes a toll on me and i feel tired more. i just hope there will be more "bursts of energy" to come my way...

update...

salamat kay God...

nakalabas na kami nung wednesday pa...

kasi hindi na nilagnat si Sebastian since tuesday night. wednesday morning pagkasabi ng doctor na pwede na kami lumabas, paglabas nya ng pinto nagayos na kami... pagkaabot ng release docs walang nasayang na minuto...

it's so nice to be home!

nag rerecover na lang si Sebastian sa kain at tulog... naka antibiotic pa sha pero umo OK na. pati ubo nya nawawala na... balik na nga sha sa kanyang usual madaldal mode... kahit nakakarindi, masarap pa rin pakinggan!

new 7 wonders of the world...

merong nominated na magagandang natural beauty ng Philippines dito sa http://www.new7wonders.com/classic/en/index/

let's vote para meron naman makasamang maipagmamalaki natin...

weekend before Memorial Day...

May 26, 2008 - Memorial Day

May 24, 2008 - Saturday before Memorial Day...

... dapat nagda-drive na kami kung saan man namin sana balak pumunta...
... or dapat nandoon na kami kung saan man namin balak pumunta...

hindi na kami naka tuloy kung anumang "gala" ang balak namin kasi may sakit si Sebastian. so, nakipag Wii night na lang kami sa Serador Family (Mike, Shirley & Audric). nung gabi parang lumalala sakit ni sebastian, as in, tumitigil shang makipaglaro kasi sobrang hingal o panghihina...

paguwi sa apartment, tumawag ako sa pediatrician kung pwedng kong i-up ang dosage ng inhalation ni sebastian... No daw. He's too sick to be home kung itataas an dosage. dalhin na raw sa ER.

so punta kami...

all along ang concer namin ay ang kanyang hika. pagdating sa ER wala naman daw hika. dinala sa X-Ray... nakita merong pneumonia... at malaking (and impressive daw) na blockage sa tiyan! at pati appendix pinagiinitan...

dinala naman sa CT Scan... mabuti na lang yung nasa tiyan ay hangin lang daw at yung appendix ay normal naman pala. pero in-admit pa rin kami dahil sa pneumonia at dun sa malaking tiyan...

May 27, 2008 - Today... malao pa rin kung ano na ang progress namin dito... pero personally, mukhang lumalakas na ang baby ko at bumabalik na ulit sa kanyang old-self.

hopefully, tomorrow ay palabasin na kami...

hindi na kasi naniniwala sa amin si Sebastian... kasi two days na sha nagyayaya umuwi hindi pa rin kami makasagot kungkelan nga kami uuwi... sabi kami ng sabi na he will get better pero cguro feeling nya wala naman nababago...

mas mainam pa yata talaga na nagplano na kami kaagad kung saan kami pupunta for Memorial Day weekend...

ah.... Spring...

Spring na!

as in, pati temperature Spring na ang feeling. although madalas pag gabi feeling Fall kasi mahangin.

pero Spring na kasi ang mga puno at flowers in full bloom na. tapos once a week meron nang nagka cut ng grass sa labas ng apartment namin (kaya hindi pwedeng lumabas si Sebastian after nun)

school...

tapos na ang Spring Saturday Pre-school at Art Class ni Sebastian...

academically, wala naman sha natutunan... heheh. ano ba naman ang aasahan sa 2 hours na klase. pero mas maganda talaga magpa pasok sa Pre-school sa atin. naaalala ko kasi noong nagNursery ako tinuturuan na kaming magsulat, magbilang, magcolor bukod sa mga kanta at games na ginagaw namin... dito puro lang sila kwento, kanta, arts, at games...

pero natuto naman makipag socialize si Sebastian kahit papaano... napapansin ko sa kanya na marunong na sha magshare, at maghintay ng turn nya, at mas mahaba na ang pasensha nya...

kay ie-enroll pa namin sha ulit sa Summer Saturday Pre-school at Sports Class naman...

hopefully, next year maipasok na namin sha sa regular preschool para mas matuto na sha at mas maging prepared sa school...

heto lang ang naipon naming arts nya...

muddy pig... nung ang topic nila ay farm animals...

frog daw ito

gawa nila for Mother's Day

first Mother's Day card na gawa ni Sebastian for me...


sa Art Class...




Caterpillars and Butterflies




fish and other water creatures



duck with multi color feathers
flower na nasa loob ang stem at dahon

gawa sa rubber squeegie

Mother's Day...

May 11, 2008 - Mother's Day...

we planned nothing so special...


after mag church sabi lang ni Dadi Bernard sa labas daw kami kakain. OK...


hindi pa nga kami maka decide kung saan kakain... una suggest ko Applebees... eh medyo ma-ambon that day, sabi nya Cheesecake Factory na lang kasi nasa Mall... OK...



Hala! pagdating sa Cheesecake Factory, puno! ang wait time daw ay 45-60 mins! SUSME! eh bandang 2pm na kaya yon... pero sabi nga namin sa isa't-isa, siguro it's worth the wait. kasi yung iba nasabihan pa ng 6o mins to 1 and a half hour wait pero kinukuha pa rin nila...



so wait kami...



lumagpas lang naman ng 10-15 mins sa 1 hour nagvibrate na yung aming hawak na paging gadget...



pagupo namin sa table, naka order agad kami. kasi nakabisado na namin yung menu habang naghihintay... si Sebastian nga, hindi na mashadong naka enjoy ng lunch, hanggang appetizer lang bumigay na sa antok...



pero tama kami... it's worth the wait. masarap pala ang food sa Cheesecake Factory. puro SARAP! ang nasabi ko habang kumakain kami. sana lang magkaroon sila ng weekend na hindi na maghihintay ng more than 30mins...

YUM! YUM!